Landschapschilderen in de openlucht – voorjaar 2017

Toen de uitnodiging van ESSA binnenkwam om deel te nemen aan een korte cursus landschap schilderen in de openlucht in de maanden maart en april had ik visioenen van schilderen onder een paraplu, voorbijgangers die meekijken over mijn schouder en het onafgemaakte werk beoordelen, loslopende honden of spelende kinderen die mijn veldezel omver lopen. Ik heb vaak in het buitenland, tijdens mijn vakanties, landschappen getekend want daar scheen de zon en stond ik op verlaten plekken. Helaas was ik nooit helemaal tevreden over het resultaat. Reden om mij in te schrijven voor deze cursus onder leiding van Peter Kempeneers.

Peter heeft ons geadviseerd om niet teveel mee te nemen zodat alles in een rugzak past. Alleen de basiskleuren acrylverf, een stukje karton om op te schilderen want dan voel je je minder geremd bij het schilderen. Als het mislukt kan het tenslotte in de kliko en begin je gewoon opnieuw. Bovendien ben je niet gebonden aan een vast formaat en kun je, afhankelijk van je gekozen compositie, de lengte-breedte verhouding van je schilderij aanpassen.

Op de eerste dag van deze cursus was het 19 graden, zonnig met een licht briesje, en dat voor eind maart! We hadden afgesproken in de Lange Duinen in Soest. Na een inleiding van Peter is iedereen op zoek gegaan naar een mooi plekje in de duinen.

We begonnen elke sessie met het maken van kleine compositie schetsen waarbij een beperkt aantal lichte en donkere vlekken het beeld bepalen en details worden weggelaten. Daarna kies je een van de schetsen om uit te werken tot een schilderij. Bij de eerste les hebben we gebruik gemaakt van 4 toonwaarden, namelijk zwart, wit en 2 grijstinten. Deze manier van schilderen kan je helpen om de waarneming te vertalen naar eenvoudige vormen zonder teveel details.

Eenmaal aan het schilderen had ik snel door dat ik het verkeerde soort acrylverf had meegenomen. Ik dacht handig te zijn door tubes New Masters acrylverf mee te nemen, want die zijn lekker klein en lichtgewicht. Maar deze verf is erg geconcentreerd en door de zon en het briesje was de verf al droog voordat mijn penseel het karton raakte. Voor de volgende sessies had ik daar een oplossing voor: een klein beetje acrylverf van studiekwaliteit overgegoten in kleine flacons, een paar drupjes water toevoegen, flink schudden. Dat werkte prima.

De tweede les was bij Kasteel Groeneveld vlakbij Baarn. Helaas niet meer zo zonnig en warm maar wel droog en een zeer inspirerende omgeving. In deze les was er aandacht voor compositie met behulp van de regel van derden, van kleurgebruik en kleur in je onderschildering.

 

 

 

Voor de derde en laatste les had Peter een plekje uitgezocht bij molen “De Windhond” op de Eng in Soest. Onderwerp van deze les was nut en noodzaak van bebouwing in een landschap schilderij en de windmolen was daar een prima voorbeeld van. Er stond een stevige noordwester wind en binnen de kortste tijd waaide de ezels om. Na overleg hebben we besloten om te verkassen naar de Lange Duinen, dezelfde plek waar we de eerste les hebben geschilderd. Als bebouwing in onze schilderijen was de molen ingeruild voor een wat minder aantrekkelijke blokhut maar het was de kunst van de schilder om daar iets moois van te maken.

Ik heb genoten van deze cursus en het heeft mij geïnspireerd om vaker buiten te schilderen. Drie keer geschilderd in de openlucht zonder een drupje regen, geen vervelende honden of kinderen en als je je veldezel zo opstelt dat je niet met je rug naar een wandelpad staat dan valt het best mee met de meekijkende voorbijgangers. Zeker voor herhaling vatbaar en een aanrader voor iedereen.

Philippa

Dit bericht is geplaatst in Excursie, Geen categorie, Reacties cursisten. Bookmark de permalink.